szaflarska

Kętrzyn to nasze światłoczułe miejsce

Ekipa Polski Światłoczułej już po raz dziesiąty zagościła w Kętrzynie. Jako jedno z pierwszych miast obejrzeliśmy przedpremierowo dokument „Inny Świat”, opowiadający historię życia Danuty Szaflarskiej, dziś prawie stuletniej aktorki. Po pokazie widzów spotkała niespodzianka. Twórcy filmu zadzwonili do jego bohaterki, której chóralnie zaśpiewaliśmy: dwieście lat, niech żyje nam! Był to również czas, aby porozmawiać o dalszych planach dotyczących Kętrzyna z Dorotą Kędzierzawską, reżyserką „Innego Świata” i Arthurem Reinhartem, operatorem filmowym.

Projekt Polska Światłoczuła ma rok. Jaka jest jego idea?

Dorota Kędzierzawska: Chcemy jako twórcy osobiście docierać do ludzi z filmami ambitnymi. Strasznie nam brakowało takiej prawdziwej wymiany myśli między nami, a naszymi widzami. Fajnie jest po projekcji nawiązać dialog, wysłuchać krytyki, pochwał czy podzielić się wątpliwościami.

Gdy czytałam o waszym projekcie, że docieracie z polskim filmem do małych miejscowości, to miałam takie skojarzenia, że jesteście jak tacy bardowie czy trupy teatralne, którzy wędrowali od dworu do dworu prezentując swoją twórczość. Można powiedzieć, że jesteście współczesnymi bardami filmu.

Arthur Reinhart: Ciekawe spostrzeżenie. Faktycznie promujemy tylko polskie, dobre kino. Jeździmy tam, gdzie ludzie chcą polskiego filmu, chcą o nim rozmawiać i spotkać się z nami. Właściwie to nie my wybieramy miejscowości, tylko one nas.

Dorota Kędzierzawska: To są też miasta gdzie ludzie nie mają możliwości obejrzenia filmu. Kilkakrotnie spotkaliśmy się z wypowiedziami, że ktoś nie wierzył, że takie kino artystyczne jeszcze istnieje w Polsce. Mamy takie doświadczenie, że czasem zagraniczna publiczność zna lepiej te filmy, niż publiczność Polska. Zrobiło nam się tego strasznie żal, dlatego postanowiliśmy tak wędrować.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

W Kętrzynie jesteście już dziesiąty raz. Pani właściwie otworzyła pierwsze spotkanie i zamyka dziesiąte. Co was tutaj ciągnie?

Dorota Kędzierzawska: Piękni ludzie i piękne rozmowy. Widzimy zapał i emocje, które są w tym mieście i na tej sali po każdej projekcji.

Arthur Reinhart: W Kętrzynie dyskusja o polskim kinie jest bardzo ciekawa, szczera, prawdziwa i uczciwa, dlatego tu przyjeżdżamy. Kętrzyn to jest nasze światłoczułe miejsce. W tym mieście jest światło.

Dziś zobaczymy dokument opowiadający o życiu Danuty Szaflarskiej. Dlaczego akurat ona stałą się bohaterką pani kolejnego filmu?

Dorota Kędzierzawska: Danutę znam już 23 lata. Ona fenomenalnie opowiada i ma fantastyczną pamięć. Urzekła mnie jej historia o świecie, którego my nie znamy, stąd też tytuł „Inny Świat”. Danusia urodziła się w 1915 roku. Dla nas to jest zamierzchła przeszłość, a ona nas do tego świata, którego już nie ma, zbliża, pozwala go zrozumieć i dotknąć.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Jakie macie plany związane z Kętrzynem?

Właśnie byliśmy w pana burmistrza i mamy plan. Chcemy przyjechać do was w następnym roku z gotowym filmem. Przywieziemy w autobusie wszystkich światłoczułych reżyserów czy naszych gości i pokażemy film, którego bohaterami będą widzowie, wasze miasto i ludzie.

Rozmawiała Ewa Brzostek

Fot. Ewa Brzostek

Nasi Goście:

Dorota Kędzierzawska – reżyser, scenarzystka. W 1981 roku ukończyła Wydział Reżyserii PWSTviT w Łodzi. Jej filmy: „Agnieszka”, „Jajko”, „Początek”, „Gucia”, „Koniec Świata”, „Diabły, diabły”, „Wrony”, „Nic”, „Jestem”, „Pora umierać”, „Jutro będzie lepiej”, „Inny Świat”.

– W moich filmach opowiadam o pięknych ludziach, którym może czasem jest ciężko w życiu, ale starają się zachować i walczyć o siebie. Nie ma tu typowych happy endów. Te filmy są uniwersalne – tak o swojej twórczości mówi reżyserka.

Arthur Reinhart – operator filmowy i montażysta. Dwukrotny zwycięzca Złotej Żaby podczas festiwalu Camerimage, dwukrotny zdobywca Polskiej Nagrody Filmowej za najlepsze zdjęcia, laureat Złotego Lwa za najlepsze zdjęcia podczas Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych.

– Światło to jest moje życie, światłem opowiadam treści i interpretuję. Jestem najbliżej światła. Mam światło w swoich rękach – twierdzi.

Danuta Szaflarska do Kętrzynian po projekcji filmu „Inny Świat”

– Miałam takie ogromne obawy czy ten film się będzie podobał, czy to nie wyszła taka gadająca głowa. Nigdy też nie wiadomo, co może państwa zainteresować, bo to są opowiadania z mojego życia, z okresu, którego dzisiaj nikt nie zna. Przecież to się zdarzyło tak dawno. Ja mam w tej chwili blisko sto lat. Wszystko co opowiadałam może być o tyle ciekawe, że to już nie istnieje po prostu, że to jest inny świat. Jeżeli się państwu podobało, choć trochę państwa wzruszyło czy zainteresowało to jestem bardzo szczęśliwa i bardzo państwu dziękuję.

Biografia aktorki:

Danuta Szaflarska (ur. 20 lutego 1915 w Kosarzyskach, powiat Nowy Sącz) – polska aktorka, w 2007 nagrodzona wyróżnieniem dla najlepszej aktorki podczas XXXII Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni (za rolę w filmie Pora umierać). Wcześniej dwukrotnie, w latach 1991 (za Diabły, diabły) oraz w 1993 (za Pożegnanie z Marią) zdobyła na tym festiwalu wyróżnienie dla najlepszej aktorki drugoplanowej. Brała udział w powstaniu warszawskim jako łączniczka. Wybrane filmy, w których grała: „Zakazane piosenki” , „Skarb”, „Zemsta”, „Lalka”, „Korczak”, „Pajęczarki”, „Pożegnanie z Marią”, „Faustyna”, „Nic”, „Torowisko”, „Tydzień z życia mężczyzny”, „Nieznana opowieść wigilijna”, „Przedwiośnie”, „Czwarta władza”, „Karol. Papież, który pozostał człowiekiem”, „Pora umierać”, „Pokłosie”.